Zwanger in Sri Lanka

Of ik zwanger ben? Ik sta met 35 graden in een klein dokterskantoortje in Sri Lanka samen met mijn vriend. Nou nee, stamel ik, dat kan niet. Op hetzelfde moment voel ik toch ergens een twijfel. Zou het toch kunnen? In de volgende seconde weet ik ineens niet meer wanneer ik voor het laatst ongesteld was.

Ik ben bij de dokter omdat ik blaasontsteking heb. Vandaar de vraag van de dokter, hij wil medicatie voorschrijven maar wil eerst weten of ik zwanger ben. Ik ben nog een beetje in shock van de vraag en besluit naar de apotheek te gaan om een test te halen. De test kost vijftig cent.  Ineens merk ik dat ik eigenlijk de test niet wil doen, ik ben bang voor de uitslag die ineens heel erg in my face is.

Vijf weken daarvoor was ik verhuisd naar Sri Lanka, voor de liefde en voor het land. Ik ben geadopteerd uit Sri Lanka en was acht weken toen ik in Nederland kwam. Ik had mijn vriend ontmoet in 2015 en het was onmogelijk voor hem om een visum te krijgen in Nederland. Ik zag het avontuur wel zitten, verhuizen terug naar mijn roots en na een paar jaar op en neer vliegen was het moment daar.

Door alle commotie was mijn cyclus wat in de war, ik was één dagje ongesteld geweest en een week later was ik wéér ongesteld. We hebben wel seks gehad met condooms maar dus niet in de juiste periode. Door het weer, de spanning van het verhuizen, afscheid nemen, werk afronden voelde ik me anders dan normaal. Achteraf gezien waren het dus gewoon al de zwangerschapshormonen.

Nou, daar zaten we op de rand van het bed, plasje in een glas en het staafje van vijftig cent erin en binnen een minuut was het al duidelijk. Zwanger… ik weet dat ik even helemaal niets dacht. Ik was leeg en deed ook niets. Het voelde zo onwerkelijk, alsof het niet over mij ging. Tranen rolden over mijn wangen en ik zat daar maar te zitten op die rand. Paniek over wat nu? Mijn vriend was veel rustiger en stelde mij gerust, we komen hier wel uit zei hij. Maar ergens wist ik dat mijn hele leven zou gaan veranderen.

Ik wilde terug

In de weken daarna voelde ik mij echt beroerd, na het ontbijt moest ik spugen, ik had nergens zin in behalve in witte broodjes met kipworst maar ook die kwamen er vaak weer uit. De rice and curry kon ik niet meer aan, zelfs de geur zorgde ervoor dat ik moest overgeven. Ik was alleen maar moe en wilde het liefst niet uit bed komen. Ik heb een donkere huidskleur en normaal ben ik in Sri Lanka diepbruin, maar nu was ik echt bleekjes.

Er volgde een echo en ik bleek 7 weken zwanger. We konden het hartje al horen, dat was zoiets geks. Ik voelde nog steeds heel weinig connectie met dat baby’tje in mijn buik. Ik dacht alleen maar: Ik wil naar huis, ik wil naar huis. De geuren, het lawaai, Sri Lanka is enorm chaotisch. Er is altijd geluid, ik kon het gewoon niet meer aan. Ik wilde terug naar mijn eigen huisje met mijn kat.

Wordt vervolgd…

 

Archief

CONTACT
Maaike Rijnsburger
06 1339 0048
info@2handenop1buik.com

POSTADRES
2 Handen Op 1 Buik
Edmond Audranstraat 251
3543 BH Utrecht

Alle rechten voorbehouden.
KVK: 58707719
BTW-id: NL002062534B60

× Hoe kan ik je helpen?